تبلیغات
aftab - مطالب تیر 1390

























aftab

هر زمان که بخواهی از کنارت خواهم رفت

تا بفهمی چه باشم چه نباشم ، عاشقم

هر کجا باشم در قلبم خواهی ماند و به عشق تو،

با یاد تو، با عکسهای تو، با مهری که از تو در دلم جا مانده

زنده خواهم ماند...

تا زمانی که نفس میکشی ، نفس میکشم به عشق نفسهایت

که هر نفس آرامش من است ، 

هر نفس امیدی برای زندگی عاشقانه ی من است

وقتی نیستی گرچه سخت است سرکردن با اشکهایی

که میرزد از چشمانم

اما این عشق تو است که به من شوق اشک ریختن را ، 

شوق غم و غصه لحظه های دور از تو بودن ،

 شوق دلتنگی و انتظار را میدهد...

این عشق تو است که به من فرصتی دوباره میدهد

میترسم ، میترسم ، میترسم ! 

یک سوال در دلم مانده که میترسم از تو بپرسم!

میخواستم بپرسم که :

عزیزم هنوز مرا دوست داری؟؟؟؟؟


نوشته شده در چهارشنبه 29 تیر 1390 ساعت 06:08 ب.ظ توسط نظرات |

دستت تو دست من

همپای هم رفتن

با هم خطر کردن

کی فکرشو می کرد

نزدیک و هم پرسه

شبی که بی ترسه

من، تو، خدا، هر س
ه
کی فکرشو می کرد

کی فکرشو می کرد

عاقبت کارو

بعد از یه عمر حسرت

این همه دیدارو

کی فکرشو می کرد

آخر این راهو

پلنگ ناباور

تو بستر ماهو

من عاشقت بودم

تموم این سالا
از اولین دیدار
تا به همین حالا

من عاشقت بودم

از متن پروانه

از اولین فصل

نگاه دزدانه

حالا تو اینجایی

این کار تقدیره

میدونی که قلب
م
دور از تو میمیره

حالا تو بعد از اون

دوران اشک و درد

کنار من هستی

کی فکرشو می کرد

کی فکرشو می کرد

عاقبت کارو

بعد از یه عمر حسرت

این همه دیدارو

کی فکرشو می کرد

آخر این راهو

پلنگ ناباور

تو بستر ماهو

نوشته شده در چهارشنبه 29 تیر 1390 ساعت 09:00 ق.ظ توسط اشعه |


باز کن پنجره را و به مهتاب بگو

                   صفحه ی ذهن کبوتر آبی است 

                                             خواب گل مهتابی است



ای نهایت در تو 

                ابدیت در تو

                         ای همیشه با من 

                                            تا همیشه بودن

                                                          باز کن چشمت را 

 

 تا که گل باز شود 

              قصه زندگی آغاز شود

                             تا که از پنجره ی چشمانت 

                                                       عشق آغاز شود 

                                                                           تا دلم باز شود 

 دلم اینجا تنگ است 

             دلم اینجا سرد است

                             فصلها بی معنی 

                                            آسمان بی رنگ است



سرد سرد است اینجا 

                    باز کن پنجره را

                              باز کن چشمت را 

                                               گرم کن جان مرا



ای همیشه آبی 

            ای همیشه دریا

                        ای تمام خورشید 

                                     ای همیشه گرما

                                                    سرد سرد است اینجا 

                                                                           باز کن پنجره را



ای همیشه روشن 

                 باز کن چشم من


نوشته شده در یکشنبه 26 تیر 1390 ساعت 09:00 ق.ظ توسط اشعه |

زمانهای قدیم وقتی هنوز راه بشر به زمین باز نشده بود فضیلتها و تباهی ها دور هم جمع شده بودند.

ذکاوت! گفت : بیایید بازی کنیمٍ ، مثل قایم باشک

دیوانگی ! فریاد زد:آره قبوله ، من چشم میزارم

چون کسی نمی خواست دنبال دیوانگی بگردد همه قبول کردند.

دیوانگی چشم هایش رابست و شروع به شمردن کرد!!

یک..... دو.....سه ...

همه به دنبال جایی بودند تا قایم بشوند

نظافت خودش را به شاخ ماه آویزان کرد.

خیانت داخل انبوهی از زباله ها مخفی کرد.

اصالت به میان ابرها رفت و

هوس به مرکززمین به راه افتاد

دروغ که می گفت به اعماق کویر خواهد رفت ، به اعماق دریا رفت !

طعم داخل یک سیب سرخ قرار گرفت.

حسادت هم رفت داخل یک چاه عمیق .

آرام آرام همه قایم شده بودند و

دیوانگی همچنان می شمرد:هفتادوسه،...... هفتادو چهار

اما عشق هنوز معطل بود و نمی دانست به کجا برود.

تعجبی هم ندارد قایم کردن عشق خیلی سخت است.

دیوانگی داشت به عدد 100 نزدیک می شد

که عشق رفت وسط یک دسته گل رز و آرام نشست

دیوانگی فریاد زد، دارم میام، دارم میام

همان اول کار تنبلی را دید. تنبلی اصلا تلاش نکرده بود تا قایم شود!د

بعدهم نظافت را یافت و خلاصه نوبت به دیگران رسیداما از عشق خبری نبود.

دیوانگی دیگر خسته شده بودکه حسادت حسودیش گرفت و آرام در گوش او گفت :عشق در آن سوی گل رز مخفی شده است.

دیوانگی با هیجان زیادی یک شاخه از درخت کند و آنرا با قدرت تمام داخل گلهای رز فرو کرد .

صدای ناله ای بلند شد .

عشق از داخل شاخه ها بیرون آمد، دستها یش را جلوی صورتش گرفته بود و از بین انگشتانش خون می ریخت.

شاخه ی درخت چشمان عشق را کور کرده بود.

دیوانگی که خیلی ترسیده بود با شرمندگی گفت

حالا من چکار کنم؟ چگونه میتونم جبران کنم؟

عشق جواب داد: مهم نیست دوست من، تو دیگه نمیتونی کاری بکنی ، فقط ازت خواهش می کنم از این به بعد یارمن باش .

همه جا همراهم باش تا راه را گم نکنم .

واز همان روز تا همیشه عشق و دیوانگی همراه یکدیگر به احساس تمام آدم های عاشق سرک می کشند!


نوشته شده در پنجشنبه 23 تیر 1390 ساعت 09:00 ق.ظ توسط اشعه |

ضربه ات کاری بود

دل من سخت شکست

و چه زشت

به من وسادگی ام خندیدی

به من و عشقی که پر از یاد تو بود

و خیالم میگفت:تا ابد مال تو بود

تو برو

برو تا راحتتر

تکه های دل خود را آرام

سر هم بند زنم...


نوشته شده در دوشنبه 20 تیر 1390 ساعت 09:00 ق.ظ توسط اشعه |

 نگاهم کرد و پنداشتم دوستم دارد

 

  نگاهم کرد،

 

  در نگاهش هزاران شوق عشق را

 

خواندم

  نگاهم کرد، دل به او بستم

  نگاهم کرد،

 

 بعد ها فهمیدم که فقط نگاهم کرد



نوشته شده در جمعه 17 تیر 1390 ساعت 09:00 ق.ظ توسط اشعه |

        اگر ز عشق کسی شادی دل و جان خواست

              ز سیل راحت و آسودگی ز طوفان خواست

             برای جان و دلم هر بلا که عشق آورد

             دل بلا کشم از او هزار چندان خواست

             رهین ساقی عشقم که از صراحی درد

             برای شاه و گدا ، هر چه خواست یکسان خواست

              خبر نداشت که هجران از مرگ تلخ تر است

             کسی که مرگ مرا از بلای هجران خواست

              فشاند دانه حسرت بکشتزار دلم

              اگر ز دیده من اشک همچو باران خواست

              بخند در دل او ای بهار خرم عشق !

              شکفته هر که دل خود ز چشم گریان خواست

              فسرده بود دلش از بلای بی دردی

              کسی که درد تو را دیده بود درمان خواست

 

همیشه ماندن دلیل بر عاشق بودن نیست....خیلی ها می روند تا ثابت کنند که تا همیشه، عاشقند.


نوشته شده در چهارشنبه 15 تیر 1390 ساعت 04:00 ب.ظ توسط اشعه |

عشقبازی به همین آسانی است...

که گلی با چشمی

بلبلی با گوشی

رنگ زیبای خزان با روحی

نیش زنبور عسل با نوشی

کارهمواره باران با دشت

برف با قله کوه

رود با ریشه بید

باد با شاخه و برگ

ابر عابر با ماه

چشمه ای با آهو،برکه ای با مهتاب

و نسیمی با زلف

دو کبوتر با هم

وشب و روز و طبیعت با ما

عشقبازی به همین آسانی است...

شاعری با کلماتی شیرین

دست آرام و نوازش بخش بر روی سری

پرسشی از اشکی

وچراغ شب یلدای کسی با شمعی

و دل آرام و تسلا

و مسیحای کسی یا جمعی
 
عشقبازی به همین آسانی است...

که دلی را بخری

بفروشی مهری

شادمانی را حراج کنی

رنج ها را تخفیف دهی

مهربانی را ارزانی عالم بکنی

وبپیچی همه را لای حریر احساس

گره عشق به آنها بزنی

مشتری هایت را با خود ببری تا لبخند

عشقبازی به همین آسانی است...

هر که با پیش سلامی در اول صبح

هرکه با پوزش و پیغامی با رهگذری

هرکه با خواندن شعری کوتاه با لحن خوشی

نمک خنده بر چهره  در لحظه کار

عرضه سالم کالای ارزان به همه

لقمه ی نان گوارایی از راه حلال

و خداحافظی شادی در آخر روز

و نگهداری یک خاطر خوش تا فردا

و رکوعی و سجودی با نیت شکر

عشقبازی به همین آسانی است...


نوشته شده در یکشنبه 12 تیر 1390 ساعت 09:00 ق.ظ توسط اشعه |

کاش می دانستی

چشم هایم زشکوفایی عشق تو فقط می خواند

کاش می دانستی

عشق من معجزه نیست

عشق من رنگ حقیقت دارد

اشک هایم به تمنای نگاه تو فقط می بارد

کاش می دانستی

تو فقط مال منی

تو فقط مال همین قلب پراحساس منی

شب من با تو سحر خواهد شد

تو نمی دانی من

چه قدر عشق تو را می خواهم

تو صدا کن من را

تو صدا کن مرا که پر از رویش یک یاس شوم

تو بخوان تا همه احساس شوم

کاش می دانستی

شعرهای دل من پیش نگاه تو به خاک افتاده ست

به سرم داد بزن

تا بدانم که حقیقت داری

تا بدانم که به جز عشق تو این قلب ندارد کاری

باز هم این همه عشق

این همه عشق برای دل تو ناچیز است

آسمان را به زمین وصل کنم؟

یا که زمین را همه لبریز ز سر سبزی یک فصل کنم؟

من به اعجاز دو چشمان تو ایمان دارم

به خدا تو نباشی

بی تو من یک بغل احساس پریشان دارم.



نوشته شده در پنجشنبه 9 تیر 1390 ساعت 12:00 ق.ظ توسط اشعه |

خدایاکاری کن تاوقتی نفس توسینه داریم

حتی یک قدم بی هم برنداریم

خدایابه من قول بده تاوقتی خون تورگامونه

دستامون تودستای هم دیگه بمونه



نوشته شده در دوشنبه 6 تیر 1390 ساعت 09:00 ق.ظ توسط اشعه |

من بوسه های خیس تو را قاب کرده ام


دل را شبانه راهی مهتاب کرده ام


چشمی که تا سحر سر راهت نشسته بود


آرام، کنج خلوت دل خواب کرده ام


افسوس !بی تو می گذرد لحظه ها... ولی


با حس بوسه ات ،یخ دل آب کرده ام


رقصنده گیسوان من از دست های تو


تاب ترانه از تو چه بی تاب کرده ام


من...باغ بازوان تو ... نیلوفر خیال


دور از تو غرق در شب مرداب کرده ام


گفتی که بار آخر و یک بوسه از شما!!


صد بوسه از تو در سفر خواب کرده ام


من رو به رو ی عکس تو هر روز ساکتم



نوشته شده در پنجشنبه 2 تیر 1390 ساعت 09:00 ق.ظ توسط اشعه |


(تعداد کل صفحات:[cb:pages_total]) [cb:pages_no]
Design By : Pars Skin